Αρχείο ετικέτας Νοέμβρης

Εκδήλωση – Συζήτηση για το Νοέμβρη του ’73, Κυριακή 1η Δεκέμβρη – 6μμ – Αιγάλεω

Θα μιλήσουν σύντροφοι που έζησαν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου

** στην αρχή της εκδήλωσης θα προβληθεί βίντεο με τίτλο:

«Το αυθεντικό ντοκουμέντο με την Εξέγερση του ’73 χωρίς επεξεργασία ήχου και εικόνας»

Διάρκεια: 00:31:51 min

 Κυριακή 1 Δεκέμβρη 2019, 6 μ.μ.

 Αιγάλεω, Ευτοπική Βιβλιοθήκη

 

«ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΙΡΗΝΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ», άρθρο της Brigitte Vasallo για την Καταλονία


Αυτές τις μέρες έχω καρφωμένο στο μυαλό μου εκείνο το τραγουδάκι που μας
μαθαίνανε μικρά στις κατασκηνώσεις «είμαστε ειρηνικοί άνθρωποι και δεν μας
αρέσει να φωνάζουμε», και που το τραγουδούσαμε ανεβάζοντας τον τόνο της
φωνής μέχρι που τελικά ξεφωνίζαμε. Ήμασταν πιτσιρίκια αλλά ήδη
καταλαβαίναμε *πως το να είναι κάποιος ειρηνικός άνθρωπος και το να φωνάζει
είναι κάτι απόλυτα συμβατό*. Στην τελική, είναι συμβατό το να φωνάζεις και
να μην σ’αρέσει να το κάνεις. Και καταλαβαίναμε πως υπήρχε μια διαφορά
ανάμεσα στο να είσαι ειρηνικός και το να βρίσκεσαι ανυπεράσπιστος. Ή
ανάμεσα στο να είσαι ειρηνικός και το να είσαι πειθήνιος, και να σιωπάς.
Αυτές τις αποχρώσεις, που, κοίτα να δεις, φαίνεται πως χάνουμε όταν
φτάνουμε στην ενηλικίωση.

Κάθε φορά που λέμε πως «ο καταλανικός λαός είναι από τη φύση του ειρηνικός»
διαπράτουμε ένα μικρό -ακούσιο;- έγκλημα. Αφενός, επειδή, αν διαβεβαιώνουμε
πως ένας οποιοσδήποτε λαός είναι ειρηνικός, μάλλον σε κάποιο νοητικό
συρταράκι μας έχουμε φυλαγμένη την ιδέα πως υπάρχουν βίαιοι λαοί. Και η
επόμενη εικόνα που μας έρχεται στο μυαλό, είναι σίγουρα ρατσιστική. Αλλά,
εκτός από το ότι αυτή η ουσιοκρατική ιδέα για τους λαούς είναι επικίνδυνη, *το
φαντασιακό μιας ειδυλλιακής, βουκολικής Καταλονίας είναι μια πρόσφατη και
ιδιοτελής εφεύρεση, *απόγονος κατά βάση της Μεταπολίτευσης, που έχει
ηθελημένα σβήσει σταδιακά την εργατική μνήμη και την αναρχική μνήμη από το
συλλογικό φαντασιακό. Στην Καταλονία έχουν υπάρξει τα πάντα: βόμβες στην
Όπερα, ο δολοφόνος του Τρότσκι, η Τραγική Εβδομάδα (1909, με τη μεγάλη
απεργία που κατέστειλε βίαια η κυβέρνηση, με πάνω από 100 νεκρούς), καθώς
και ιστορικές απεργίες όπως της Siemens και Elsa στην μητροπολιτική περιοχή
της Βαρκελώνης τις δεκαετίες του 60 και του 70, τον 20ο αιώνα, των οποίων
-παρεμπιπτόντως- ηγήθηκαν οι τσαρνέγος (ισπανοί εσωτερικοί μετανάστες στην
Καταλονία), επιτρέψτε μου την σημείωση, γιατί φαίνεται πως το μόνο που
έχουμε συνεισφέρει στον τόπο είναι η κακή προφορά μας στα καταλανικά…

Η Καταλονία, λοιπόν, έχει υπάρξει πάντα αρκετά ανυπότακτη κι αυτό θα έπρεπε
να μας γεμίζει περηφάνια. Από την άλλη, ο φεμινισμός -που τον αναφέρουμε
συχνά αλλά τον γνωρίζουμε ελάχιστα- μας έχει μάθει πως *η βία δεν είναι
μόνο μια γροθιά, αλλά μια σειρά πραγμάτων που τοποθετούνται σε διαφορετικά
και ταυτόχρονα πλαίσια, *και κυρίως πως δεν είναι το ίδιο η βίαιη επίθεση
και η άμυνα, και πως έχουμε το δικαίωμα να αμυνόμαστε.

‘Ετσι, *τα οδοφράγματα δεν μπορούν να ερμηνευτούν με απομονωμένο ή
κομπλεξαρισμένο τρόπο. *Δεν έχουμε ανάγκη να έρθουν κάποιοι απ’έξω για να
ανάψουν φωτιές, έλεος πια! Οι καταλανοί και οι καταλανές ξέρουμε να το
κάνουμε μια χαρά. Υπάρχει μια θηριώδης κρατική βία στην αστυνομική δράση,
και επιπλέον υπάρχει μια πρόσθετη συμβολική βία στο γεγονός ότι η
καταλανική αστυνομία επιτίθεται ενάντια στους ανθρώπους. Τους «δικούς της»
ανθρώπους. Υπάρχει βία στον τύπο, συμβολική και δομική, όταν θέτουν εκτός
νόμου τις διαδηλώσεις, τα επεισόδια, τη νεολαία (και μέσω δηλώσεων
πολιτικών διαφόρων κομμάτων), και μια τεράστια λίστα αδικιών και προσβολών,
που συμπεριλαμβάνει, νομίζω και μια απογοήτευση για το σύστημα, που δεν
μπορούμε να αγνοήσουμε έτσι εύκολα.

Δεν ξέρω αν το κάψιμο κάδων απορριμάτων είναι κάτι στρατηγικά καλό. Αλλά
πιστεύω πως *οι άνθρωποι στην Καταλονία έχουν φερθεί πολύ καλά, έχουν
υπακούσει για πολύ καιρό τους πολιτικούς-στρατηγούς της χώρας και η
απογοήτευση είναι πολύ μεγάλη.

*Επίσης πιστεύω πως έχουμε πια κουραστεί, εγώ τουλάχιστον, από την ντόπια
χαζομελοδραματική επικοινωνιακή πολιτική,
από το να παίζουν με ουσιοκρατικές ταυτότητες, με το ρομαντικό του
πράγματος, αντί να μιλήσουν καθαρά και να πούνε: κοιτάξτε, στρατηγικά αυτό
το πράγμα δεν μας βοηθάει! Προσωπικά, δεν μπορώ να δω άλλα καλέσματα για
κινητοποιήσεις γεμάτα emoticons και φράσεις τύπου «Η περιπέτεια ξεκινάει!».
Μπορεί να φταίω εγώ, αλλά δεν μπορώ.

Η αίσθησή μου αυτές τις μέρες είναι πως η *Καταλονία της Αναγέννησης,
*με τα ποιητικά φεστιβάλ και την παραδοσιακή ισπανόφιλη αστική τάξη, με τα
τυποποιημένα σωστά καταλανικά, το ρατσισμό και τον φιλοευρωπαϊσμό της *βρέθηκε
αντιμέτωπη με την άγρια Καταλονία του εργατικού κινήματος και των κυριών*,
εκείνων των γυναικών που λέμε θείτσες και που όταν λένε «φτάνει», σημαίνει
«φτάνει, μέχρι εδώ». Αυτή την Καταλονία που αγαπάω πολύ.

Και που νόμιζα πως την είχαν συντρίψει, αλλά όχι: κι εγώ την είχα υποτιμήσει.

****

ΠΡΟΣΕΧΩΣ – θα επανεκδοθεί σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων η μπροσούρα μας
Μοβ σειρά 1: #Occupy Love – Δίκτυα αισθημάτων και επαναστάσεις

Ευτοπική Βιβλιοθήκη

Θεματική Ενότητα: Κοινωνικοί Αγώνες στη Λατινική Αμερική (Κολομβία)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σε συνέχεια των εκδηλώσεων για τους κοινωνικούς αγώνες στη Λατινική Αμερική:
Διήμερο εκδηλώσεων – «Αφιέρωμα στην Κολομβία»

Παρασκευή 30/11 στις 20:00
στο χώρο της Ανοιχτής Λαϊκής Συνέλευσης Περιστερίου – Δημ. Γούναρη 37, Περιστέρι

“Μεταμορφώσεις της κρατικής τρομοκρατίας από το χθες στο σήμερα”
Προβολή του ντοκιμαντέρ «Ο Κόκκινος Χορός» (El Baile Rojo)
Κολομβία, 2003, Σκηνοθεσία – Παραγωγή: Yesid Campos
και συζήτηση για την εξέλιξη της πολιτικής βίας, τις αντάρτικες ομάδες, τα κοινωνικά κινήματα και την πρόσφατη συμφωνία ειρήνης και τον αφοπλισμό των FARC

Σάββατο 1/12 στις 19:00 στο χώρο της Ευτοπικής Βιβλιοθήκης – Αιγάλεω, Θηβών 353 (2ος όροφος)

“Ο Αγώνας των Ιθαγενών Νάσα για τη Γη και την Αυτονομία”
Προβολή του ντοκιμαντέρ «Αίμα και Γη» (Sangre y Tierra)
Κολομβία, 2016 – Σκηνοθεσία: Ariel Arango – Παραγωγή: Entrelazando

και συζήτηση για το κίνημα των «Απελευθερωτών της Γης»

Διοργάνωση: Ευτοπική Βιβλιοθήκη

***

Παράλληλα στο χώρο της Ευτοπικής Βιβλιοθήκης για το μήνα Δεκέμβρη τις Τετάρτες (που θα λειτουργεί) από 5 – 8μμ αλλά και τα Σάββατα 1, 8 και 15 του μήνα και ώρες 2:30 – 5:30μμ, θα υπάρχει έκθεση φωτογραφίας για τους Κοινωνικούς Αγώνες στην Κολομβία, καθώς και έκθεση ελληνόφωνου κινηματικού εντύπου σχετικά με την Αλληλεγγύη στους Κοινωνικούς Αγώνες στη Λατινική Αμερική.

 

Παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Γουρνά «Ω γλυκύ μου έαρ»

«Σήμερα, ενόσω εκτυλίσσεται σε μεγάλο βαθμό μία ιστορική μεταβολή στο πολιτικό τοπίο διαχείρισης του καπιταλισμού, είναι επιτακτικό να αφήσουμε στην άκρη τα συνθήματα και τις υπεραπλουστεύσεις και να δώσουμε συγκεκριμένες απαντήσεις σε ζωτικά ερωτήματα που επικρέμονται.

Με αφορμή το μυθιστόρημα «Ω γλυκύ μου έαρ», μια συζήτηση με τον συγγραφέα του Κώστα Γουρνά και τον Τάσο Θεοφίλου για τη γραφή στη φυλακή, αλλά και για τη παγκόσμια άνοδο του φασισμού, τις γεωπολιτικές αναδιατάξεις με βάση τον πόλεμο στη Συρία, την αναβαθμισμένη θέση του ελληνικού κράτους στη Ν.Α. Μεσόγειο και τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό».

Τρίτη 27 Νοέμβρη 2018 στις 7:30 μ.μ.

Ευτοπικη Βιβλιοθήκη